Ik heb het initiatief genomen (in september 07) om via opstellingswerk
mensen die met kinderen werken (leerkrachten, psychologen, therapeuten,...)
meer inzicht te laten krijgen in 
wat
de noden van de kinderen van deze tijd zijn.
Dit kan twee richtingen uitgaan: ofwel het
opstellen van de hulpverlener die vastloopt is een bepaalde client-situatie:
je komt dan altijd uit bij een thema van de hulpverlener zelf,
een oud onverwerkte pijn of andere ballast.
Dat kan dan weer losgelaten
worden waardoor de hulpverlener zuiverder het kind en zijn systeem
kan tegemoettreden.
Of we stellen het kind of "de kinderen
in het algemeen" op om informatie te krijgen over hun noden.
terug
